Autorska płyta Mariusza Zawieruchy opowiada o cudzie życia na każdym jego etapie... W oczach Bożych jesteś cudem!

Znak bestii

Ap 13,1.2 Zwierzę wyszło z morza, podobnie jak lew, niedźwiedź, pantera i smok.

Dn 7,17 Zwierzę przedstawia króla albo królestwo — rządzącą moc, cywilną albo religijną.

Ap 17,15 Morze to ludzie, narody lub grupy językowe.

Dn 7,1-9 Lew, niedźwiedź, pantera i smok przedstawiają Babilon, Medo-Persję, Grecję i Rzym.

Ap 13,2 Smok albo Rzym pogański udziela tej nowej mocy swojego autorytetu. Rzym papieski otrzymał swoją władzę od Rzymu pogańskiego.

Ap 13,5 Potężne zwierzę wypowiada bluźnierstwa.

Łk 5,21 Gdyby ktokolwiek powiedział, że posiada moc przebaczania grzechów popełnia bluźnierstwo.

J 10,33 Biblia definiuje bluźnierstwo jako próbę zrównania się człowieka z Bogiem. Istnieją historyczne dokumenty dowodzące, iż papież twierdził, że jest Bogiem na ziemi.

Ap 13,5 Zwierzę panuje niepodzielnie przez 42 miesiące.

Ap 12,6.14 Czas, czasy i pół czasu to 126 dni lub 42 miesiące. W tym czasie lud Boży jest w ukryciu na pustyni.

Ez 4,6 Wyznaczyłem tobie po jednym dniu za każdy rok.

Lb 14,34 Jeden dzień za rok Rdz 29,27.

Dn 7,25 Władza papieska, która zmieniła Boże prawo, miała panować niepodzielnie przez 1260 proroczych dni, czyli 1260 lat. W 538 r. n.e. spadkobierca pogańskiego imperium Rzymu udzieliło rzymskiemu papieżowi cywilnej i religijnej władzy nad imperium. Dokładnie 1260 później, w 1798 r., francuski generał Berthier, działający na polecenie cesarza Napoleona, uwięził papieża.

Ap 13,18 Liczba zwierzęcia jest liczbą człowieka. Liczbą tą jest liczba 666. W proroctwie biblijnym szóstka oznacza błąd lub niedoskonałość, podczas gdy siódemka doskonałość albo kompletność. Potrójna szóstka oznacza wielką trójcę błędu: smoka, zwierzę i fałszywego proroka. Mamy tutaj fałszywą trójcę szatana. Liczba 666 jest ściśle złączona z najzaszczytniejszym tytułem instytucji papiestwa. Vicarius Filii Dei — oznacza: Zastępca Syna Bożego. Bez względu na to, co twierdzi samo papiestwo, było to miano używane m. in. przez całe Średniowiecze, aż do czasów współczesnych.

V = 5 F = 0 D = 500
I = 1 I = 1 E = 0
C = 100 L = 50 I = 1
A = 0 I = 1
R = 0 I = 1
I = 1
U = 5
S = 0
=112 =53 =501

112 + 53 + 501 = 666

Dn 3,1 Nebukadnezar zbudował „konkurencyjny” posąg o wymiarach 60 łokci wysokości i 6 szerokości.

Dn 3,3.4 Całe królestwo zostało zgromadzone w tym celu, by zaakceptować to konkurencyjne nabożeństwo.

Dn 3,14 Głównym problemem w tamtych trudnych czasach dla wiernych naśladowców Boga było prawdziwe lub fałszywe oddawanie czci.

Ap 13,13-17 „Konkurencyjny” posąg zostanie zbudowany jeszcze raz, a fałszywy standard prawdy zostanie wywyższony. Głównym problemem będzie posłuszeństwo Bogu oraz konflikt pomiędzy prawdziwym i fałszywym kultem Boga. Dojdzie do ekonomicznego bojkotu, a następnie zapadnie wyrok śmierci.

Ap 14,7 Wezwanie do oddania czci prawdziwemu Stwórcy w dniu sobotnim.

Ap 14,9-11 Wezwanie do odrzucenia fałszywego odpoczynku w niedzielę.

Ap 14,12 Wezwanie do zachowywania Bożych przykazań jako znaku lojalności wobec Boga.

Ap 6,16 Problem tkwi głębiej — to nie jedynie sprawa dnia, to pytanie, kto jest naszym panem. Na czym polega twoja lojalność?

Mk 7,9 Problem koncentruje się wokół przykazań ludzkich i przykazań Bożych.

J 14,15 Jezus zaprasza nas, abyśmy byli posłuszni, służąc Mu z miłością.

Ps 91 Obiecuje chronić nas w czasie próby.

NAJCZĘŚCIEJ STAWIANE PYTANIA DOTYCZĄCE KATOLICYZMU:

Czy Piotr był pierwszym papieżem? Co chciał wyrazić Jezus, kiedy rzekł do Piotra: „na tej opoce zbuduję Kościół mój”? Mt 16,13-19

Cezarea Filipowa była centrum greckiej filozofii, rzymskiej logiki i tradycyjnej religii żydowskiej na terenie Palestyny. Jezus, zadając pytanie: „Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?”, przeciwstawił samego siebie światowym religiom i systemom filozoficznym. Po usłyszeniu odpowiedzi, że „jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza”, zapytał uczniów: „A wy za kogo mnie uważacie?” Jezus chciał pogłębić ich wiarę. Pragnął zachęcić do mesjanistycznego wyznania. Piotr natychmiast odpowiedział: „Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego”. Taka myśl mogła być zainspirowana jedynie przez Ducha Świętego. Jezus umocnił wiarę Piotra mówiąc: „Ty jesteś Petros (kamień, który można poruszyć), ale na tej skale (nieporuszalny fundament — mianowicie ten, że Ja jestem Chrystusem) zbuduję mój kościół i bramy piekła nie przemogą go”. Kościół jest zbudowany na Jezusie Chrystusie. On jest kamieniem węgielnym odrzuconym przez budowniczych 1P 2,4-8. Piotr rozumiał, że skałą był Jezus. Paweł wyjaśnia tę sprawę w 1Kor 1,4 ogłaszając: „Tą skałą był Chrystus”. Dawid stwierdza: „Jedynie w Bogu jest uciszenie duszy mojej, od niego jest zbawienie moje. Tylko On jest opoką moją i zbawieniem moim” Ps 62,2.3. Nie ma innego fundamentu (1Kor 3,11) oprócz Jezusa. Bramy piekielne nigdy nie będą triumfować nad Jego Kościołem. Piotr zaparł się swojego Pana trzy razy. Usiłował powstrzymać Jezusa od pójścia do Jerozolimy. Odważny uczeń nie zrozumiał misji Jezusa. Jezus powiedział: „Idź precz ode mnie szatanie” (uważając, że szatan miał wpływ na Piotra). Kościół nie został zbudowany na słabości Piotra, ale na mocy Jezusa. Piotr odkrył cudowną prawdę dla siebie. Jezus stał się źródłem jego siły, centrum jego życia i podstawą, na której stał.

Czym są „klucze królestwa”, które Jezus wręczył Piotrowi i pozostałym uczniom? Mt 16,19

Klucze otwierają i zamykają drzwi. Jezus powiedział: „Ja jestem drzwiami”, „Nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie” J 1,7; 14,6. „Nie ma żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni” Dz 4,12. Wszystkie Pisma świadczą o Jezusie J 5,39. Nauczeni w Piśmie i faryzeusze zabrali „klucz poznania” odnośnie Mesjasza Łk 11,52. Zamknęli niebo. „Klucze”, które Jezus dał Piotrowi, były Jego własnymi słowami, Jego nauką o tym, w jaki sposób mężczyźni i kobiety mogą uzyskać przebaczenie grzechów, być uwolnieni od potępienia i mieć pokój dzięki Jego przelanej krwi i śmierci na krzyżu Golgoty. Wiedza o Jezusie, obiecanym Mesjaszu, otwiera niebo Iz 22,22.

Czy szatan może czynić cuda?

Tak, może! W Ap 16,14 Jan opisał demoniczne duchy czyniące cuda. Według Ap 13,16 i Ap 19,20 tysiące ludzi otrzyma piętno zwierzęcia, ponieważ zaakceptowali fałszywe cuda szatana. Paweł ostrzegł nas w 2Tes 2,9-11, że szatan będzie pracować z całej mocy, posługując się znakami i kłamliwymi cudami. Apostoł wskazuje, że człowiek zostanie zwiedziony, ponieważ ludzie „nie posiadają umiłowania prawdy”. Jedyną ostoją przeciwko zwiedzeniu jest poznanie Jezusa, autora prawdy i poznanie prawdy, której Jezus jest autorem. W Iz 8,2 mamy ukazaną istotę tej rzeczy: „A co dotyczy zakonu i objawienia: jeżeli tak nie powiedzą, to nie zabłyśnie dla nich jutrzenka”. W Mt 7,22.23 czytamy, iż wielu ludzi powie Jezusowi w czasie końca, że czynili cuda w Jego imieniu, a jednak Zbawiciel stwierdzi: „Nigdy was nie znałem [mimo, że w Jego imieniu czynili cuda]. Idźcie precz ode mnie wy, którzy czynicie bezprawie”. Słowo „bezprawie” jest tym samym słowem, które pojawia się w 1J 3,4, kiedy Jan mówi, że: „grzech jest przestępstwem zakonu” albo bezprawiem. Jeżeli cuda prowadzą do pogwałcenia praw zdrowotnych, które Bóg umieścił w każdym nerwie i tkance naszego ciała, albo jeżeli prowadzą nas one do przestąpienia prawa moralnego objawionego w dekalogu, to moc, która się za nimi kryje, nie pochodzi od Boga.

Czego Biblia uczy na temat dziewicy Maryi?

Jedną z największych prawd Biblii jest ta, która mówi, że Jezus, Syn Boży urodził się z dziewicy. Prorok Izajasz przepowiedział to ponad 600 lat wcześniej Iz 7,14. Anioł Gabriel ukazał się Józefowi, aby wyjaśnić sprawę ciąży Marii. Anioł wprawił Józefa w zdumienie, kiedy powiedział: „To, co się w niej poczęło, jest z Ducha Świętego (...) nadasz mu imię Jezus; albowiem On zbawi lud swój od grzechów jego” Mt 1,2.21. Z całą pewnością Paweł miał rację, kiedy napisał, iż wielka jest tajemnica pobożności — Bóg objawił się w ciele” 1Tm 3,16. Biblia nie uczy, że Maria była bezgrzeszna Rz 3,23. Uczy natomiast, że była ona pobożną, sprawiedliwą kobietą. Biblia nie uczy, że Maria powinna być czczona. Cześć należy się jedynie samemu Bogu Ap 14,7. Kiedy Jan upadł do stóp niebiańskiemu aniołowi, aby oddać mu cześć, anioł z całym przekonaniem powiedział, by tego nie czynił i pouczył go: „Bogu oddaj pokłon” Ap 19,10. Najlepszym sposobem, w jaki możemy uczcić Marię jest zastosowanie się do pouczenia, jakie wypowiedziała ona w czasie wesela w Kanie Galilejskiej: „Rzekła matka jego do sług: Co wam powie, czyńcie!” J 2,5. Wyrażamy szacunek Marii wtedy, kiedy jesteśmy posłuszni Jezusowi.