Autorska płyta Mariusza Zawieruchy opowiada o cudzie życia na każdym jego etapie... W oczach Bożych jesteś cudem!

Duch Święty

J 16,7 Jezus potwierdza, że Duch Święty jest boską Osobą, mówiąc o Nim „On”, a nie używając w stosunku do Niego zaimka bezosobowego.

J 16,8 Duch Święty przekonuje o grzechu.

Mt 28,19.20 Duch Święty jest trzecią Osobą Bóstwa.

Ef 4,30 Duch Święty może być zasmucony.

Rdz 6,3 Duch Święty „zmaga” się z nami, prowadząc nas do tego, aby nasze uczynki były dobre.

Rz 8,26 Duch Święty wstawia się za nami.

Rz 8,27 Duch posiada rozum.

Rz 8,16 Duch składa świadectwo, że jesteśmy dziećmi Bożymi.

Ga 5,22-26 Duch Święty powoduje, że w naszym życiu widać Jego owoc.

Ez 36,26.27 Duch Święty pracuje nad przekształceniem naszego charakteru, dając nam nowe serce.

Rdz 1,2 Duch uczestniczył razem z Ojcem i Synem w dziele stworzenia, uczestniczy również w ponownym stworzeniu.

Rz 8,11 Dzięki Jezusowi nie musimy obawiać się śmierci, przez moc Ducha Świętego wzbudzi On swój wierny lud.

J 16,13.14 Duch Święty wprowadza nas we wszelką prawdę.

J 14,26 Duch Święty jest nauczycielem od Boga.

Mt 12,31.32 Stałe odrzucanie przekonywającej, nawracającej, pouczającej mocy Ducha Świętego jest popełnianiem wiecznego, nieprzebaczalnego grzechu.

Rz 8,14 Gdy pozwolimy Duchowi Świętemu kierować naszym życiem, stajemy się synami i córkami Boga.

NAJCZĘŚCIEJ STAWIANE PYTANIA DOTYCZĄCE DUCHA ŚWIĘTEGO:

Czego Biblia uczy na temat języków?

Poniższe punkty powinny być starannie przeanalizowane, zanim będziemy rozważać temat daru języków.

1. W drugim rozdziale Dziejów Apostolskich czytamy, że języki, które apostołowie otrzymali w darze, były rzeczywistymi językami, służącymi do przełamania bariery językowej w celu przekazania ewangelii i potwierdzenia prawdy Dz 2,4-8.

2. Słowo glosolalia oznacza języki (zob. Ap 14,6).

3. W Dziejach Apostolskich znajdują się tylko trzy wzmianki na temat języków Dz 2.10.19 rozdz. W każdym przypadku są obecni ludzie z innych grup językowych.

a. W Dziejach Apostolskich rozdz. 2 czytamy o rzeczywistych językach (w. 8.11).

b. Korneliusz i jego domownicy po zaakceptowaniu i przyjęciu Jezusa mówili językami Dz 1,46. Piotr był Żydem, Korneliusz był Grekiem. Korneliusz posługiwał się językiem, który rozumiał Piotr. To potwierdziło w umyśle Piotra rzeczywistość nawrócenia Korneliusza (w Dz 11,17 znajdujemy potwierdzenie, że był to ten sam dar, który otrzymali uczniowie).

4. Paweł miał problem z Kościołem w Koryncie. Kościół ten był często zamieszany w spory i konflikty. W Koryncie Paweł próbował kontrolować nadużywanie tego oryginalnego daru. Podał co do tej sprawy następujące wskazówki:

a. tylko jedna osoba może mówić w danym czasie 1Kor 14,27;

b. zawsze powinien być obecny tłumacz 1Kor 14,28;

c. Najwyżej dwie albo trzy osoby mogą mówić na jednym spotkaniu 1Kor 14,27;

d. mówca rozumie i kontroluje to, co zostało powiedziane 1Kor 14,32;

e. Bóg nie jest autorem zamieszania 1Kor 14,33.

5. Zalecenia Pawła dotyczyły rozumnej komunikacji między ludźmi 1Kor 14,9.19.

6. Ponieważ Duch Święty jakby przekłada nasze modlitwy na język niebiański, wstawia się za nami przed Bożym tronem, nie jest więc konieczne, abyśmy mówili językami, których nie rozumiemy Rz 8,26.

7. Skoro największym darem, jaki Bóg nam dał, jest nasz umysł, bardzo niebezpiecznie jest pozwolić innym mocom go kontrolować. Umysł jest siedzibą inteligencji. Możemy czcić naszego Boga w świadomości umysłu. Jakakolwiek forma kultu, która omija umysł, może stanowić emocjonalną manipulację Flp 2,5.

8. Mówienie językami to tylko jeden z darów duchowych. Nie jest to oznaka napełnienia Duchem Świętym — takim znakiem jest świadczenie Dz 1,6-8 Nie każdy otrzyma dar mówienia językami (rzeczywistymi językami), aby głosić ewangelię. Jeżeli będzie to potrzebne do rozwijania Bożego dzieła, wtedy On udzieli go 1Kor 12,6-11.18.29.30.